bijatyka


bijatyka
bijatyka {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ib, CMc. bijatykayce {{/stl_8}}{{stl_7}}'bójka większej liczby osób': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bijatyka w knajpie. Brać udział w bijatyce. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bijatyka — ż III, CMs. bijatykayce; lm D. bijatykayk «bicie się wielu osób; bójka» Bijatyka na pięści. Brać udział w bijatyce …   Słownik języka polskiego

  • Friede von Riga (1921) — Im Polnisch Sowjetischen Krieg von 1920 (russisch Советско польская война, Sowetsko polskaja woina; polnisch Wojna polsko bolszewicka) standen sich der wiederentstandene polnische Staat sowie das postrevolutionäre Sowjetrussland gegenüber.… …   Deutsch Wikipedia

  • Polnisch-Sowjetischer Krieg — Polnischer Schützengraben in der Schlacht an der Memel, September 1920 …   Deutsch Wikipedia

  • Polnisch-sowjetischer Krieg — Im Polnisch Sowjetischen Krieg von 1920 (russisch Советско польская война, Sowetsko polskaja woina; polnisch Wojna polsko bolszewicka) standen sich der wiederentstandene polnische Staat sowie das postrevolutionäre Sowjetrussland gegenüber.… …   Deutsch Wikipedia

  • Sowjetisch-Polnischer Krieg — Im Polnisch Sowjetischen Krieg von 1920 (russisch Советско польская война, Sowetsko polskaja woina; polnisch Wojna polsko bolszewicka) standen sich der wiederentstandene polnische Staat sowie das postrevolutionäre Sowjetrussland gegenüber.… …   Deutsch Wikipedia

  • bitwa — ż IV, CMs. bitwawie; lm D. bitew (bitw) 1. «zbrojne starcie głównych sił stron prowadzących wojnę lub stanowiących ich część, decydujące o dalszym przebiegu czy rezultacie operacji, kampanii lub wojny» Decydująca, krwawa bitwa. Generalna, walna… …   Słownik języka polskiego

  • bójka — ż III, CMs. bójkajce; lm D. bójkajek «awantura połączona z biciem się; bijatyka, bitka, burda» Bójka uliczna. Wszcząć bójkę …   Słownik języka polskiego

  • burda — ż IV, CMs. burdardzie; lm D. burd «ordynarna kłótnia, awantura, bijatyka» Uliczna burda. Robić, wszczynać, wywoływać burdy. ‹z fr.› …   Słownik języka polskiego

  • draka — ż III, CMs. drace; lm D. drak posp. «awantura, kłótnia, bójka, bijatyka, chryja» Zrobić, wywołać drakę. Wybuchła draka. ‹ros.› …   Słownik języka polskiego

  • haratanina — ż IV, CMs. harataninanie; lm D. harataninanin pot. «bezładna bójka; bijatyka, szarpanina» …   Słownik języka polskiego